رهپويان در سايه تعاليم نورانى ايشانند . بارى اگر اين مستشرق توان آن را داشته باشد كه تهمت تحريف را به شيعيان - كه بهترين پاسبانان قرآن و اسلامند - نسبت دهد ، به آسانى خواهد توانست قرآن را مورد تهمت قرار دهد و از قدر آن بكاهد . كار او در بوته محاسبه چنين مىنمايد . اما گمان او هرگز لباس واقعيت نخواهد پوشيد ؛ « أَمْ يُرِيدُونَ كَيْداً فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ ؛ « 1 » ايشان مكر در سر مىپرورانند ؛ غافل از آنكه كفرپيشگان خود به مكر خدا گرفتار آمده‌اند » . گلدزيهر در پى افتراهاى ساختگى خود مىگويد : « شيعيان گرچه زير بار عقيده جمعى تندرو كه معتقدند قرآن موجود نمىتواند به‌عنوان منبع دين به‌شمار آيد ، « 2 » نرفته و بر چنين ايده‌اى خط بطلان كشيده‌اند ، اما از همان آغاز همواره به‌طور عموم در صحت ساختار مصحف عثمانى ترديد داشته‌اند ؛ زيرا معتقدند قرآنى كه در عهد عثمان گرد آمد دچار فزونى و دگرگونىهايى در قياس با قرآن منزل بر پيامبر شده است ؛ چنان كه بخش‌هاى مهمى از قرآن [ به علت انگيزه‌هاى سياسى ] حذف شده است . - همچنين مىگويد : - گرايش عقيدتى شيعه عموما به اين است كه قرآن كاملى كه از سوى خداوند فرو فرستاده شده ، بسيار طولانىتر از قرآن رايج بين مردم بوده است . - آنگاه مىافزايد : - ايشان مدعىاند سوره احزاب كه اكنون 73 آيه دارد همسنگ سوره بقره - كه 286 آيه دارد - بوده و سوره نور كه اكنون 64 آيه دارد ، در ابتداى نزول بيش از 100 آيه داشته است ؛ همچنين سوره حجر - كه 99 آيه دارد - 190 آيه بوده است . - سپس چنين آورده است : - اخيرا در كتابخانه « بانكى بور » در

--> ( 1 ) . طور 52 : 42 . ( 2 ) . گويا مقصود او نسبتى است كه به اخباريان متأخر داده مىشود مبنى بر اين‌كه ايشان منكر حجيت ظواهر قرآن شده‌اند و استناد به آن را براى فهم احكام دينى ممكن نمىدانند . اما ما در مباحث خود درباره تاريخ تفسير و مفسران اثبات كرده‌ايم كه اين نسبت بىاساس است و اساسا هيچ‌يك از فقهاى مسلمان - چه حشوى و چه اخبارى - چنين عقيده‌اى را ابراز نداشته‌اند . ( كتاب موردنظر استاد به نام « التفسير و المفسرون » است كه جلد اول آن با نظارت مترجم - در دفتر پژوهش‌هاى قرآنى دانشگاه علوم اسلامى رضوى چاپ شده است و پس از چاپ جلد دوم وارد بازار خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى . مترجم ) .